Powieściowisko

Dziś przypomnę powieść, której nie wypada nie znać, bo choć krytycy byli sceptyczni i zaliczyli ją do kategorii „powieści dla kucharek”, czyli dzieł niezbyt ambitnych, za to mocno grających na emocjach, nie sposób zaprzeczyć, że od wielu dziesiątek lat zaczytują się w niej tłumy kobiet. Mowa oczywiście o Trędowatej, czyli słynnym melodramacie Heleny Mniszkówny, którego lektura wywoływała (i chyba dalej wywołuje) wypieki na policzkach czytelniczek i który na przestrzeni kilkudziesięciu lat doczekał się nawet niejednej ekranizacji.

Jeszcze raz sięgnę dziś na półkę z literaturą anglojęzyczną, tym razem po dwutomową (w moim polskim wydaniu) powieść David Copperfield Charlesa Dickensa, który znany jest chyba najbardziej jako autor krótkiej Opowieści wigilijnej.

  Dziś w moich Recenzjach pozycja z kanonu literatury anglojęzycznej. Ta najbardziej znana (obok może jeszcze Rozważnej i Romantycznej) powieść Jane Austen została wydana w 1813 roku, czyli na samym początku XIX wieku, i w bardzo plastyczny sposób przedstawia obyczaje ówczesnego społeczeństwa angielskiego, skupiając się przede wszystkim na sferze bogatej arystokracji i nieco uboższej szlachty.

Gombrowicz? Nie ukrywam, że jest to jeden z moich ulubionych autorów i do dziś po trosze żałuję, że odkryłam go dopiero w ostatniej klasie liceum. Z drugiej strony może tak właśnie miało być, bo wcześniej nie umiałabym docenić jego dzieł?

Błękitny Zamek (ang. The Blue Castle) Lucy Maud Montgomery to jedna z moich ulubionych książek z czasów wczesnej młodości. Czytałam ją kilka (jeśli nie kilkanaście) razy, oczywiście na przestrzeni wielu lat, i za każdym ta historia podobała mi się coraz bardziej.